در هنگامه اي كه بسياري از جوانان يزدي بيكار و درگير مشكلات بيكاري و مسائل مرتبط با آن هستند و در عصر قسط و قبض و گراني، به مدد «بي مسئوليتي»،«سودجويي» و «مصلحت انديشي»!! بعضي از مسئولين استان، افاغنه و اتباع بيگانه رشد و پيشرفت زيادي كرده اند و امروز علاوه بر تسخير مشاغل خرد و زير ساختي، به فعاليتهاي كلان و تخصصي و تجاري نيز مي پردازند.

بي شك حضور و عملكرد افاغنه در كشور علاوه بر مشكلات و تبعات امنيتي و جمعيتي، ضربات سنگيني را به بدنه فرهنگ و اقتصاد ايران وارد كرده است و خواهد كرد.

حال بر چه اصول و قاعده و مبنايي است كه استادكاران افغاني! از پروژه هاي انبوه سازان يزدي گرفته تا بارفروشي در ميدان تره بار!! را در تصرف خود گرفته اند؟!

هرچند گويا در ميان بي تفاوتي مسئولين "شهرخوبان"! و به دور از نظارت و كنترلي قدرتمند، برادران افغاني مان! در جستجوي نام و نان اند و ميلي به بازگشت ندارند! ولي آيا ديگر وقت آن نرسيده است كه به اين خواب خرگوشيمان پايان دهيم؟