با نگاهي به تاريخچه انتخابات در ايران، آنچه كه بيش از هرچيز نمود مي يابد و به چشم مي آيد رفتارهاي نابه خردانه مدعياني است كه در لباس مصلحان و ناجيان خلق گرايي و با شعارهاي عامه پسند همواره سعي در مخدوش نمودن افكار عمومي جامعه و برانگيختن روحيه جمعي مردم به سود جناح خود نموده اند.

 بدون شك انتخاب سردمداران هر كشور- با توجه به تاثيرات عميق و ريشه اي در سرنوشت تاريخي آن- نيازمند بررسي همه جانبه و شناخت صحيح كانديداهايي است كه بر پايه عملكرد آنها فصل تازه اي از روابط داخلي و خارجي شكل خواهد گرفت.

 بر اين اساس تندروي و انحراف احزاب از اصول و مباني ارزشي جامعه علاوه بر نفرت و انزجار ملت ايران، از بين رفتن فرصت هاي اصلاح و انديشه ورزي را نيز در پي خواهد داشت.

 و حقيقت آن است كه مردم همواره از بازي هاي سياسي گروه ها و احزاب تماميت خواه كه به دنبال حفظ و توسعه منافع باندي و جناحي –براي رسيدن به قدرت– عوام فريبي مي كنند، روي گردانند.

از اين رو بايستي براي اعتلاي فرهنگ و رفاه ايران و ايراني، با سالم سازي فضاي عمومي جامعه و به دور از جريان سازي هاي سياسي زمينه رشد فكري و اجتماعي مردم را ايجاد نمود. گذشته از آن مي توان با يادآوري اصول اخلاقي به فعالان سياسي و برخورد با احزاب انديشه ستيز و مردم گريز مانع از جوسازي و عوام فريبي آنها شد.

و خلاصه آنكه بياييد "با آگاهي و همبستگي و يكپارچگي به استقبال فرداي سازنده و بالنده برويم"