اين روزها كه مي گذرد به دليل نبود سازوكارهاي عملياتي در كشور، نخبگان ايراني، به استعدادهاي هرز رفته اي مي مانند كه براي اثبات توانايي هاي خود، بيش از هرچيز نيازمند حمايت هاي اصولي مسئولين هستند.

بي شك تراژدي امروز نخبگان، مستند اسفناكي است كه براي جلوگيري از اكران صدباره! آن، هيچ دورنماي روشني مشاهده نمي شود.

و هر از چند گاهي با برگزاري جشنواره هاي كذايي علمي! در كشور زمينه شناخت و ظهور خلاقيت ها و شكوفايي استعدادهاي نهفته در ايران فراهم مي شود و ديگر هيچ!

باقي ماندن در سطح افتخارات معنوي! و عدم حمايت هاي مادي! همراه با واكنش هاي عجولانه مسئولين – كه از بارزترين نتايج رقابت هاي رنگارنگ داخلي است - علاوه بر كاشتن بذر بغض و حسرت در باغچه استعداد نخبگان و اعطاي كليد برنده به بيگانگان دست به جيب، تبعات سنگين اجتماعي را نيز براي فرداي جامعه در پي خواهد داشت.

متوليان علم پرور! بياييد به ياد داشته باشيم كه براي بي سرپناهي نخبگان ايراني، نيازي به حمايت هاي مشمئزكننده شعاري نيست، و ديگر وقت آن است كه با ايجاد سازوكارهاي عملياتي براي به بار نشستن تراوشات فكري و علمي آنها – كه حاصل سالها هزينه و فكر و خلاقيت است- گام هاي بلندتري برداريم.

و يادمان باشد كه" تاريخ فرداي ايران، بازتابي از روايت جاري عملكرد امروز ماست".