چندي است كه گروهي از احزاب و سياسيون ايران، با برگزاري ضيافت هاي تبليغاتي و رسانه اي براي ايتام ضمن استفاده ابزاري از آنها، به كرامت هاي انساني پشت پا زده و اخلاق نداريشان را به نمايش مي گذارند.

بي شك هدف اين "بزك نمايي ها" هرچه باشد، تفقد و دلجويي از ايتام نبوده و نيست و... و گذشته از پيامدهاي غيراخلاقي آن، بازخوردهاي منفي اجتماعي را نيز در پي خواهد داشت.

در حقيقت مستند اسفناكي كه امروز كليد مي خورد، مانوري نمايشي است كه پشت صحنه اي جز ظاهرسازي و فرهيخته نمايي ندارد.

از اين رو بدليل ضعف نظارتي بر عملكرد و رويكردهاي سليقه اي مؤسسه هاي خيريه لزوم تدوين منشوري جامع و اصولي راهبردي در راستاي مقابله با سوء استفاده هاي ابزاري برخي خيرين از ايتام بيش از پيش احساس مي شود.

در واقع از ديد عموم مردم مؤسسه هايي كه به جاي بسترسازي براي تكريم ايتام، آنها را در جهت پيشبرد اهداف تبليغاتي و سياسي به كار مي گيرند، صلاحيت لازم براي خدمتگزاري را نداشته و نيازمند بازنگري هاي اساسي در اهداف و حوزه هاي عملياتي خود هستند.

و خلاصه آنكه بياييد هميشه به ياد داشته باشيم كه "وقتي بي سرپرستي گردن آويز كودكي است، هرگز از گام هاي لرزانش پله نسازيم" و مهمتر آنكه " نگذاريم بچه ها شك كنند كه خوبي مرده است..."