در حقيقت محتوامحوري و عدم توجه به مخاطب و مشخص نبودن هدف برنامه ها در كنار طرح نويسي ناصحيح برنامه سازان و عدم تناسب آن با فرهنگ بومي از جمله عواملي است كه به اين معضل دامن مي زند.

در اين ميان دولتي بودن رسانه ها نيز نقش بسيار عمده اي در معادلات بازي مي كند و موجب مي شود تا رسانه با در نظر گرفتن منافع حكومت و براساس سياستهاي آن اقدام به اطلاع رساني و چيدمان بخش هاي خود كرده و با ساخت و نمايش برنامه هاي كليشه اي – در چارچوبي تعريف شده و محدود، با فاكتورهاي از پيش تعيين شده – در راستاي تحقق اهداف حكومتي حركت كند.

فعال نبودن واحد تحقيقات و سنجش برنامه اي صدا و سيما نيز موجب ارتباط يك سويه رسانه با مخاطب شده است.

در واقع واحد طرح و برنامه بايستي با مخاطب شناسي صحيح و نگاه كاوشگرانه به لايه هاي دروني اجتماع و عينيت بخشي به فرهنگ بومي در راستاي تعديل و توازن برنامه هاي سيما گام بردارد.

گذشته از آن صدا و سيما به عنوان دانشگاهي عمومي وظيفه تآمين خوراك فرهنگي و هنري عموم مردم را بر عهده دارد كه بايستي به رغم داشتن فاكتورهاي لازم، از خط قرمزهاي اجتماعي نيز گذر نكند.

از اين رو صدا و سيما علاوه بر نقد و پالايش عملكرد و بازنگري در بسياري از حوزه هاي اجرايي، نيازمند درك نياز عمومي و فرهنگ اجتماعي مخاطباني است كه ديگر به كميت و بي محتوايي اكتفا نمي كنند.

*به نام فرهنگ و تمدن به كام...